Fotografia pałacu barokowego w Twardogórze wykonana około roku 1940.

Pałac z pierwotnej budowli o charakterze obronnym zostł najpierw przebudowywany w stylu barokowym przez księżną Eleonore Charlotte von Württemberg-Mömpelgard. Prace zakończono około roku 1685 i wtedy to księżna przeniosła się z Oleśnicy do rezydencji w Twardogórze. Kolejna właściecielka Anna Sophie von Württemberg-Juliusburg przeprowadziła modernizację pałacu w 1715 roku. Prace prowadzono według projektu Christopha Hacknera, który był wówczas uznanym architektem projektującym dla Hatzfeldów (modernizował pałac w Żmigrodzie, zaprojektował wrocławski pałac rodu).

Od roku 1744 do roku 1945 pałac należał do rodziny Reichenbach-Goschütz. Początkowo pałac zamieszkiwali członkowie rodziny (przyszli dziedzice z małżonkami, wdowy), natomiast według relacji Franza Thomale w latach 1919–1928 mieszkał w nim emerytowany pruski major Friedrich Wilhelm von Garnier, który jako dyrektor stał na czele Festenberger Holzindustrie-AG: spółki przemysłu drzewnego, której współzałożycielem i największym akcjonariuszem był właśnie hrabia Reichenbach-Goschütz.

Fotografia wykonana z kierunku południowo-zachodniego ukazuje werandę ogrodową, która została zniszczona w 1945 roku (prawdopodobnie drewniana konstrukcja posłużyła czerwonoarmistom jako opał). W wyniku późniejszych adaptacji budynku (Caritas, internat szkolny) z tej strony pałacu postała najpierw parterowa, a później piętrowa dobudówka.

DŚ